Erkanı Nedir? Bir Hayal Kırıklığı, Bir Umut
Kayseri’de Bir Akşam, Erkanı’na Doğru
Her şey bir akşamüstü başladı. Kayseri’nin o tanıdık sessizliğinde, evimin penceresinden bakarken, karşı apartmanın balkonundan gelen bir ses dikkatimi çekti. O an, belki de içimdeki en büyük kırılmayı, en derin hayal kırıklığını fark ettim. Gözlerim dışarıdaki silüetlere takıldı; tanıdık bir figür, benzer bir hikâyenin içinde kaybolmuştu. İsmim neydi? Ah, doğru, ben Kayseri’de yaşayan, 25 yaşında bir gençtim, duygularım genellikle derin olurdu ve çokça yazardım. Ama işte, bugünkü yazımda biraz farklı bir şeyler yazacağım: Erkanı nedir? sorusunun peşine düşeceğim.
Evet, belki de hayatımda en çok takıldığım sorulardan biri oldu: “Erkanı nedir?” Ne zaman bu kelimeyi duysam, kalbimde bir şeylerin değiştiğini hissederim. Erkan, bir anlamı olmalıydı, değil mi? Ama ben her seferinde farklı cevaplar alır, her defasında daha fazla kafa karışıklığı yaşardım. “Erkanı nedir?” diye soranlara ise genellikle bir şekilde geçiştirme yapardım; ama içimde bir eksiklik hep kalırdı.
Bir Bıçak Gibi Kesilen Anılar
Bir gün, eski arkadaşım Meryem ile karşılaştım. Çocukluğumuzu birlikte geçirmiş, her anı bir film gibi hatırladığım bu insanla zaman geçirdikçe, eski anıların bazı yerlerini hep birlikte kazıyorduk. Bir kafede otururken, birden bana sordu:
– Erkanı nedir, biliyor musun?
Ben, biraz şaşkın bir şekilde, kalbim hızla çarparken, “Bilmiyorum, tam olarak. Ama bir yerde duymuştum… Neden soruyorsun?” dedim. Meryem’in gözlerinde hafif bir hüzün vardı; sanki cevabı benden bekliyordu ama ne yazık ki bilmiyordum.
Meryem, derin bir nefes aldı ve anlatmaya başladı: “Erkan, bir anlamda bir yolculuk, bir süreç, bir hazine. Herkes farklı bir şekilde tanımlar ama özünde insanın içindeki boşluğu doldurmak, hayattaki amacını keşfetmek için yapması gereken bir şeydir. Erkanı anlamak, o yolda yürümek, her şeyin nasıl birleştiğini görmek demek…”
Bu açıklama o kadar derindi ki, kafamı kaldırdığımda bir anda her şeyin daha karmaşıklaştığını fark ettim. Ne demekti bu? Hangi yolu takip etmeliydim? Hangi adım bana “Erkan”ı gösterecekti?
Bir Sonraki Gün, Gözlerimle Başlayan Bir Hikâye
Bir süre sonra, Erkan’ın ne olduğunu tam olarak anlamasam da, her yerde onu aramaya başladım. Kayseri’nin dar sokaklarında yürürken, sürekli bir şeylerin eksik olduğunu hissediyordum. Caddelerdeki kalabalık, yoğun trafikte kaybolan insan silüetleri, bana bir şekilde Erkan’ı hatırlatıyordu.
Bir gün, elinde kahve kupasıyla yürürken, eski bir dostumla karşılaştım. “Erkanı bulabildin mi?” diye sordu. Kalbim yine hızla atmaya başladı. Ne demek istiyordu? Benim yaşadığım hayal kırıklıkları, içimdeki boşluk, hala devam mı ediyordu?
Ama dostumun gözlerinde bir anlam vardı. Hani bir şeylerin birleştirici gücü vardı ya, o bakışta öyle bir şey vardı. Derin bir şekilde düşündüm ve sonra gülümsedim. “Sanırım bir şeylerin peşindeyim,” dedim. Ve bir şekilde, o an bir umut ışığı gördüm. Erkan bir yerdeydi, belki de o an bile yanımdaydı ama ben, ona ulaşmanın yolunu bulamamıştım.
Erkan’a Yolculuk: Kendi İçime Doğru
Kayseri’de bir akşam daha oldu. Şehir artık bir başka güzel görünüyordu. O gün, içimde bir şeylerin değiştiğini fark ettim. Yolda yürürken, her adımda daha huzurlu hissediyordum. Erkan’ı anlamanın, hayatı daha farklı bir şekilde deneyimlemenin, belki de sürekli bir arayışın içinde olmanın ne kadar doğal olduğunu fark ettim.
Hayal kırıklıklarını, kararsızlıkları, beklentileri bir kenara koyarak, ne zaman yalnız kaldım, ne zaman kendimi kaybettim, o zaman gerçeği gördüm. Erkan’ın aslında bir yönü de buymuş: “Kendini bulmak, başkalarını anlamak ve bütünleşmek.”
Belki de kaybolduğum her an, yeniden bulduğum her parça beni bu yola sokmuştu. Erkan, hayatın içinde gizli olan bir keşifti; bana, ben kendimi kaybettiğimde kim olduğumu hatırlatan bir şeydi.
Sonunda Anladım: Erkan Bir Yolculuktur
Bir hafta sonu, çok sevdiğim bir arkadaşım, başka bir şehirde yaşamaya karar verdi. Dönüş yolunda onunla bir veda yemeği yedik. Yolda yürürken, elimi sıkarak bana şunları söyledi: “Hayat bir yolculuk, bazen kayboluruz, bazen buluruz. Ama en sonunda anlamamız gereken tek şey, bu yolculuğu birlikte yürümek.”
O an içimde her şey bir araya geldi. “Erkan”ı şimdi gerçekten anlıyorum. Erkan, sadece bir kelime değilmiş. O, her anın içinde gizli olan, kaybolduğumuzda tekrar bulduğumuz bir yolculukmuş. Erkan, bir anlamda her kayboluş, her arayış, her yeniden buluş demekmiş.
Şimdi Kayseri’nin sokaklarında, o eski kafelerde, hayatı yürürken, bir daha asla “Erkan nedir?” diye sormayacağım. Çünkü bu yolculuk benim içimdeydi ve belki de her an bir parçasıydı.
—
Hayal kırıklıkları, heyecanlar, umutlar… Hepsi, bizi şekillendiren, Erkan’ı keşfetmemize olanak tanıyan duygulardı. Kim bilir, belki de Erkan, sadece bizim içimizde bulduğumuz bir yolculuktu.