Kumcağız Yasak mı? Bir Kumsalda Başlayan Hayat Dersi
Bazen bir hikâye anlatmak istersin… Çünkü kelimeler sadece cümleleri değil, kalpleri de birbirine bağlar. Bugün sana, bir yaz akşamüstü dalgaların kıyıya vurduğu o sessiz sahilde başlayan, içimizi ısıtan ama bir o kadar da düşündüren bir hikâye anlatmak istiyorum. Belki sonunda “Kumcağız yasak mı?” sorusuna cevabımız sadece evet ya da hayır olmayacak. Belki de çok daha fazlası olacak…
Bir Kumsalda Başlayan Yolculuk
Yaz tatilinin en güzel günleriydi. Güneşin kızıllığıyla parlayan sahilde insanlar çocuklarıyla oynuyor, aşıklar el ele yürüyordu. O sahilde iki kişi vardı ki, onların hikâyesi sıradan bir yaz gününü unutulmaz bir hatıraya çevirecekti: Elif ve Mert.
Elif, her zaman empatiyle yaklaşan, insanları anlamaya çalışan bir kadındı. Hayata duygularla bakan, her detayı hissederek yaşayan bir ruhu vardı. Mert ise analitik düşünen, çözüm arayan ve olaylara stratejik yaklaşan bir adamdı. Farklıydılar ama tam da bu yüzden birbirlerini tamamlıyorlardı.
Kumcağız’a Doğru Adım Adım
“Hadi,” dedi Elif heyecanla, “bugün Kumcağız’a gidelim. Orası çocukluğumun geçtiği yer. Dalgaların sesi hâlâ kulağımda…”
Mert telefonundan bir şeyler arattı. “Elif… galiba Kumcağız artık yasaklı bir bölge. Bazı düzenlemeler yapılmış, girilmesi sınırlandırılmış.”
Elif’in yüzü bir anlık dondu. “Yasak mı? Orası sadece bir kumsal değil. Anılarım, çocukluğum, kendimle yüzleştiğim yer… Bir yasak, tüm bunları silebilir mi?”
Mert mantıklı bir ses tonuyla devam etti: “Belki de koruma altına alınmıştır. Belki de insanlar zarar vermesin diye… Bunu anlamak için araştırmamız lazım.”
Yasaklarla Sınanan Duygular
Ertesi gün birlikte yola çıktılar. Kumcağız’ın girişinde büyük bir tabela vardı: “Doğal alanı koruma çalışmaları nedeniyle ziyaretler geçici olarak durdurulmuştur.”
Elif derin bir nefes aldı. “Demek gerçekten yasak… Ama neden bu kadar üzüldüğümü anlamıyorsun değil mi Mert?”
Mert ona döndü. “Anlıyorum. Çünkü senin için burası sadece bir yer değil, bir his. Ama belki de bu yasak, o hislerin kaybolmaması içindir.”
Elif gözlerini kapatıp rüzgârı dinledi. “Belki de haklısın. Bazen yasaklar, bir şeyleri elimizden almak için değil, onları korumak içindir.”
Kumcağız’ın Anlamı
O gün oraya giremediler ama sahile bakan bir tepede oturup saatlerce konuştular. Elif geçmişiyle yüzleşti, Mert geleceği planladı. Yasak, onları ayırmamıştı; aksine birbirlerini daha iyi anlamalarını sağlamıştı.
Ve Elif o an anladı: Kumcağız sadece bir yer değildi. Bazen yasaklanan bir şey, kalbin en derin köşesinde daha da değerli hâle gelirdi. Belki oraya adım atamıyordu ama anıları, hisleri ve oradan aldığı ders hâlâ onunlaydı.
“Yasak mı?” Sorusu, Aslında Ne Anlama Geliyor?
Hayatta da böyle değil mi? Bazen karşımıza çıkan yasaklar bize “Artık olmaz” demek için değil, “Bunu koru” demek için vardır. Kumcağız da belki artık özgürce girilen bir yer değildir ama orada büyüyen anılar hâlâ capcanlıdır.
Mert’in stratejik bakışıyla Elif’in empatik yaklaşımı birleştiğinde, yasaklar bile bir yol göstericiye dönüşür. Çünkü bazı yasaklar, sevdiğin şeyleri daha çok sevmeni sağlar.
Son Söz: Kumcağız Yasak mı, Yoksa Koruma Altında mı?
Belki evet, belki hayır… Ama gerçek şu ki, Kumcağız yasaklanmışsa bile bu, onun değerini azaltmaz. Aksine bize sahip olduklarımızın kıymetini hatırlatır. Ve tıpkı Elif ve Mert gibi biz de bazen yasakların ardındaki anlamı görmeyi öğreniriz.
Şimdi sen söyle… Senin hayatındaki “Kumcağız” ne? Ve onu korumak için neler yaparsın?